ยามดึกเวลาแสนงี่เง่า
สวัสดียามเช้า สาย บ่าย เย็น ค่ำ ก่อนนอน (เอาเป็นว่าทุกเวลาก็แล้วกัน) สำหรับคนที่เข้ามาเยี่ยมชมนะคะ
รู้สึกดีเป็นบ้าเลย ในที่สุดบล็อกก็ออกมา(น่าจะ)เรียบร้อยนะ ก็ไม่รู้ว่าเป็นยังไงหรอก แต่นี่ก็พยายามทำให้ดีที่สุด แข่งกับเวลาแล้ว อยากบอกว่าขี้เกียจทำมากๆ ดูไปดูมารู้สึกแหม่งๆพิกลๆ แต่ก็เอาเถอะนะดีที่สุดแล้ว
อยากเรียกที่นี่ว่า "ห้องนั่งเล่น" ของบ้าน ตอนนี้ห้องนั่งเล่นอยู่ในโหมดของคิระ (อันเนื่องมาจาก ไอ้คนมันทำกำลังอยู่ในโหมดบ้าคิระ555+) ส่วนอื่นๆของบ้านนะหรอ จะเข้าก็ได้นะ ตอนนี้ในบ้านมีแค่ห้องรับแขกยังไงก็แวะไปได้นะจ๊ะ
บอกไว้ก่อนว่าไม่ต้องงง ไม่ต้องสงสัยอะไรมาก อยู่ที่ห้องนั่งเล่นนี้อาจเห็นว่าเป็นชื่ออื่นที่ไม่ใช่ ฟีเรีย(Phyria) ที่ทุกท่านเคยรู้จัก แต่ทุกคนสามารถเรียกเราแบบนี้แบบเดิมก็ได้ หรือจะเรียกง่ายๆสั้นๆว่า "ภัจ" ตามแต่สะดวกเลย บ้านหลังนี้ไม่เลี้ยงสุนัขนะคะ เราเลี้ยงแต่แมว เพราะฉะนั้นมันไม่กัดแน่ๆ (ส่วนตัวไม่ชอบสุนัข แมวน่ารักกว่าเยอะ)
วันนี้วันที่18พฤษภาคม เป็นวันอะไรเอ่ย?..............
.................................................................
.........................................................
.................................................
.......................................
............................
.................
...เฉลย ....ไม่ใช่วันเปิดเรียน
....ไม่ใช่วันที่ดาวินชีโค้ดเข้าโรง(ที่จริงมันก็เข้าวันนี้ แต่นั่นไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้อง)
คำตอบที่แท้จริง วันนี้เป็นวันเกิดของคิระกับคางาริ ภัจขออวยพรให้ทั้งคู่มีความสุข คิระหล่อเท่ยิ่งๆขึ้นอยู่ให้ภัจรักไปนานๆบลาๆๆๆ คางาริก็บลาๆๆๆ(ด้วยความขี้เกียจ=[]=" ไม่รู้จะกล่าวอะไรดี)
ตอนนี้ก็เปิดเทอมไปแล้ววันนี้ก็เป็นวันที่สาม จะว่าเหนื่อยมั้ย เรียนมันก็เหนื่อยเป็นธรรมดาอยู่แล้ว แต่พอได้มาเห็นหน้าสุดที่รักในคอม แค่นี้ก็รู้สึกสดชื่นมีกำลังใจขึ้นเยอะแล้ว ม.4อะไรๆรอบๆตัวเราก็เปลี่ยนไปเยอะ คนที่เคยเห็นเคยรู้จัก ก็เริ่มหายไป คนที่เคยเห็นไมรู้จักก็เริ่มเข้ามา และคนที่เคยเห็นเมื่อนานมาแล้วก็กลับมาให้เห็นเช่นกัน ทั้งครีม เพลง (มีแค่นี้มั้งนะ)
จี๊ไม่ได้อยู่กับพวกเรา เหงาเป็นบ้าเลย ไม่คิดหรอกนะว่าBlacklistมันจะเหลือกัน4คนแค่นี้จริงๆ แต่ยังไงก็นะทำใจว่ะไอ้ภัจ
แต่ตอนนี้สำหรับการเปิดเรียนใหม่ก็นับว่ายังดี ลองคิดถึงสภาพตัวเองตั้งแต่อาทิตย์หน้าแล้ว ยังรู้สึกเหนื่อยแทนตัวเองเป็นบ้าเลย ต้องไปเรียนพิเศษทั้งเสาร์อาทิตย์คงไม่มีเวลาว่งอีกเลย เห้อ..นี่ละมั้งชีวิตของนักเรียนม.ปลาย แต่เราก็ได้ใช้ชีวิตของนักเรียนม.ต้น(น่าจะ)คุ้มค่าแล้ว มีชีวิตแบบhappy&enjoy
ดาวินชีโค้ดจ๋า เดี๋ยวภัจจะไปดูแล้วน้า(เปลี่ยนเรื่องค่ะๆ) อิอิ หลิงแพ้พนันหลิงต้องจ่าย อุว่ะฮ่ะๆๆ เป็นโรคติดห้องแอร์ซะแล้วสิเรา ไปไหนถ้าไม่มีแอร์เมื่อไหร่ เราก็จะตับแตกทันที แล้วที่แย่ที่สุด เราต้องเดินเรียนตั้งชั้น7 สวรรค์จ๋า ไหงลงโทษเราแบบนี้
เห็นคนอื่นได้ดูSeed Destiny special แล้วอิจฉา อยากดูบ้าง แต่คอมดันไม่มีปัญญาจะโหลด คอมเราติดแค่Flashget(ที่จริงก็ยังใช้ไม่ค่อยเป็นเลย จะพยายามใช้มันให้คล่องก็แล้วกัน) ตอนนี้อยากเปลี่ยนไปใช้net Hi-speed แบบคนอื่นบ้าง แต่มันเสียอยู่ที่ไม่ค่อยคุ้มเท่าไหร่พอเปิดเทอม แต่ตอนปิดเทอมก็คุ้มอยู่หรอก ทุกวันนี้เราใช้netเฉลี่ยเดือนละสองร้อยบาท(เฉพาะตอนเปิดเทอม ปิดเทอมก็เหยียดห้าร้อย) มันก็จะไม่คุ้มกับค่าHi-speed ที่จ่ายเดือนห้าร้อยเลย คิดว่าเมื่อไหร่ทนไม่ได้ค่อยดติดดีกว่า อาจเป็นเข้ามหา'ลัยค่อยเปลี่ยนพร้อมกับคอมใหม่เลยทีเดียวก็แล้วกัน
ต่อไปนี้เวลาว่างเล่นคงน้อยลงแล้วขนาดจะมานั่งพิมพ์นี่ก็ยังแทบตายเลย ต้องนั่งปั่นการบ้านให้เสร็จก่อนถึงจะมาเล่นได้ อยากจะบ้าอ้วกแตกตาย ทั้งคณิตหลัก คณิตเสริม ปวดหัววุ้ย การอัพอะไรคงเป็นได้แค่เกือบฝัน คงมาอัพเรื่อยๆ ถ้ามีเวลามานั่งจิ้มคีบอร์ดเล่น (แต่คงเป็นหลังจากอ่านนิยายเสมอ)
ภัจเป็นพวกบ้าอะไร อืม.... งานอดิเรกคือการอ่านนิยาย(ช่วยชาติอ่านหนังสือค่ะ เพื่อให้ผลเฉลี่ยการอ่านของคนไทยเพิ่มขึ้นจาก6บรรทัด ช่วยๆกันนะคะ การอ่านเป็นรากฐานที่สำคัญค่ะ) ส่วนการ์ตูนนะหรอ สั้นๆง่ายๆ มี3เรื่องที่เราบ้า(แต่มากที่สุดต้องเป็นอันดับ1เท่านั้นที่เหลือก็ลดหลั่นกันมา)
1. Gundam Seed และ Gundam SeedDestiny
2. เรื่องทุกเรื่องที่CLAMP แต่ง/วาด (ด้วยความหลงรักลายเส้นที่สามารถสื่อความรู้สึกได้ โดยเฉพาะดวงตาของสุบารุ อันนี้ทั้งรักและก็อยากร้องไห้แทน ถ้าเป็นไปได้ กัยอีกอย่างที่อึ้งคือออร่าของตัวละครของCLAMP ไม่รู้สินะว่าเราคิดเอาเองรึเปล่า แต่ตัวการ์ตูนของCLAMPที่เป็นพวกสูงส่งจะมีออร่ารอบตัว แต่พอเป็นคนธรรมดาก็ไม่มีออร่าปรากฏที เช่น ซากุระจากcard captor sakura ซูจากclover เจ้าหญิงเอมิโรดจากmagic knight rayearth จี้จากchobitsงี้ แล้วคนอื่นคิดว่าไงบ้างล่ะ)
3. BLEACH
เราก็บ้าอยู่แค่แหละ นิยายที่ชอบก็เยอะแยะ แต่ที่ชอบที่สุดก็คงเป็นเรื่อง สี่แผ่นดิน เพราะเป็นเรื่องแรกที่ภัจอ่านแล้วร้องไห้ฟูมฟายเลย ส่วนเรื่องPrincess or Prince ของเจ๊เน เรื่องนี้นับว่าเป็นเรื่องที่ภัจโปรดเรื่องหนึ่งก็ว่าได้ แต่นี่ก็เป็นปีแล้วมั้ง เจ๊เนยังไม่ออกเล่ม2มาให้เราๆอ่านสักที แต่เอาเถอะนะ ออกเมื่อไหร่เราก็ซื้อเมื่อนั้นแหละ
สุดท้าย "ตื้อเท่านั้นที่ครองโลก" ขอบใจมากๆสำหรับคนที่ทนอ่านภัจพล่าม ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคอมเม้นที่จะเกิดในอนาคต(จะมีไหมนี่) แล้วพบกันใหม่เมื่อภัจจี้อารมณ์ดี
ภาพของสุดที่รักเราเอง
